Τα γράμματα μεγαλώνουν με κοντρόλ και + (μ ε-μικραίνουν)

Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ του ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΙΓΚΡΑ

ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ

Μονόπρακτο μπονζάι

στους αστοριανούς φίλους Γιώτα και Δημήτρη.



Ένα παγκάκι μοναχικό-σαν άνθρωπος στη βροχή. Μακρινός ήχος φλάουτου διαλέγεται με το φλοίσβο. Η θάλασσα αόρατη. Ένας άνδρας και μια γυναίκα βγαίνουν από το σκοτάδι και κάθονται στο παγκάκι. Η κουβέντα τους είναι ψιθυριστή, όμως ακούγεται από ηχεία που εντείνουν στο έπακρο τις ανάσες.
-ΑΝΔΡΑΣ: Πριν από λίγο τον είδα…Θα τον ξέρεις. Βρίζει απόντες φίλους στα λεωφορεία. Ψάχνει τα μάτια των γυναικών. Μερικές φορές μιμείται τους παλιούς εισπράκτορες. (Παριστάνει μακρόσυρτα): "Φύαμεεε.. Τέρμα τα πράσινααα…". Κραυγάζει τα μυστικά του μέσα στη νύχτα σε άγνωστους ανθρώπους. Τον έχεις δει;
-ΓΥΝΑΙΚΑ : Θα λες τον… Ναι, τον θυμάμαι.
-ΑΝΔΡΑΣ: Στο τέλος της διαδρομής χτυπάει εισιτήριο για την επιστροφή. Δεν κατεβαίνει. Μιλάει στα άγνωστά του παιδιά για τα νυχτολούλουδα, ανασηκώνοντας το γιακά του παλτού του.
-ΓΥΝΑΙΚΑ: Ναι… (Αιφνιδίως αφηρημένη).
-ΑΝΔΡΑΣ: Ε, πριν από λίγο τον είδα στην πλατεία με γκ…με γυναίκα। Ήταν όμορφη όσο και οποιαδήποτε αντιγραμμένη γκραβούρα. Αλλά να...Δεν ήταν πια μόνος.(Παύση). Έμεινε μόνον αυτό το σπάραγμα... Δεν προχώρησα πιο πέρα.

(Ακούγεται μια παιδική φωνή που τραγουδάει ένα ιδιόμελο μονόλεκτο: Απιτιπιτιρινούια).

-ΑΝΔΡΑΣ: (Βλέπει τη γυναίκα που αινιγματική τον παρακολουθεί όπως η γάτα τον ποντικό): ΄Έλεγες… Το είχαμε γράψει και στη φλούδα.. Το θυμάσαι; Το "τίποτε δεν". Εκεί στο λόφο. (Μιλάει τώρα εντελώς διαφορετικά, σα να πιάνει μια παλιά κουβέντα που είχαν αφήσει στη μέση). Κι ύστερα…Νόμιζα ότι το κατάλαβες.. Αναφερόμουν στη δυσκολία να γράψεις κάτι στις μέρες μας.. Να δημιουργήσεις γενικά.. Αρχίζεις, αλλά δεν..(Σταματάει μάλλον γιατί φοβάται τη λέξη που η γυναίκα προφέρει με κακεντρεχή σχεδόν άνεση).
-ΓΥΝΑΙΚΑ:Τελειώνεις…(Για να γλυκάνει τα πράγματα γλιστράει, απομακρύνεται από τη συνέχεια που πονάει). Ποιο είναι το κομμάτι που μου έλεγες; Πρόκειται για καταγραφή ονείρου ή είναι αυτό που ονομάζεις "αι-φνί-διο λό-γο"; (Αραιά προφέρει για να τονισθεί ότι αποποιείται το αδόκιμο).
-ΑΝΔΡΑΣ (Βγάζει ένα χαρτί από την τσέπη του. Ταραγμένος πάει να σκουπίσει τον ιδρώτα του με αυτό): Δεν το σκέφτηκα, γι αυτό το χαρακτήρισα έτσι. Όλοι καταγράφουμε τα νυχτερινά μας φαντάσματα. Υπάρχουν βέβαια κάποια όνειρα αισθήσεων, αισθημάτων καλύτερα, απερίγραπτα. Άλλα όμως μπορούν να περιγραφούν, να σκιτσαριστούν με λέξεις.
-ΓΥΝΑΙΚΑ (Ανυπόμονα): Λοιπόν;
-ΑΝΔΡΑΣ :Μια εικόνα μου έχει μείνει εδώ (δείχνει το χαρτί). Το κατέγραψα βιαστικά και μισοκοιμισμένος. Δυσκολεύομαι να τα βγάλω.(Διαβάζει αργά): "ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΑ ΠΛΕΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΣΤΑΤΙΚΟ ΥΠΤΙΟ. ΦΟΡΟΥΣΕ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΜΠΛΕ ΚΟΣΤΟΥΜΙ. ΠΛΑΙ ΤΟΥ ΕΠΛΕΕ ΜΙΑ ΑΝΘΟΔΕΣΜΗ. ΑΣΠΡΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ".
-ΓΥΝΑΙΚΑ:Εικόνα. Από εκείνα τα εναργή, εικονογραφημένα όνειρα.
-ΑΝΔΡΑΣ: Τώρα το νιώθω σαν μια σωματικότητα συναισθημάτων.
-ΓΥΝΑΙΚΑ (Αρπάζοντας την ευκαιρία για να επανέλθει στο προσφιλές της μοτίβο): Πάντως περιγράφει ένα τέλος.

(Ακούγεται μια μπάντα να παίζει σμυρναίικο μαρς. Η γυναίκα πλέον μοιάζει να μιλάει σε άλλο πρόσωπο, άλλου καιρού). Θυμάσαι εκείνο το οικόπεδο με τις τσουκνίδες; Τι να έχει γίνει το γύψινο πρόπλασμα της κόρης που είχαμε βρει; (Κοιτάζει επίμονα τον άνδρα).
-ΑΝΔΡΑΣ (Μοιάζει, ξαφνικά σαν να ερμηνεύει το βλέμμα της Τζοκόντας που΄ χει δίπλα του): Ω, ο καιρός των στοιχημάτων…(Σηκώνεται σα ρομπότ, το χαρτί με το καταγραμμένο όνειρο του πέφτει στα πόδια του πάγκου). Σύμφωνοι. Αν βρούμε την προτομή, όλα…
-ΓΥΝΑΙΚΑ (Συνεχίζοντας την φράση του).. σίγουρα θα μείνουν ως έχουν. Και η υπόσχεση στον κορμό του δέντρου, θα ισχύει. Στην αιωνιότητα.


( Σηκώνονται και οι δυο. Βγαίνουν από αριστερά. Ξαφνικά πέφτει μια ομίχλη πυκνή. Ακούγεται η γνωστή παιδική φωνή: "Σήμερα στην καλυβούλα, δίπλα στο περίπτερο του Κουσουρή…Καραγκιόζης…Στις επτά…Τρεις δεκάρες μόνο.. Η παράσταση: "Ο Καραγκιόζης και η ψητή μαϊμού…". Από δεξιά μπαίνουν και κάθονται στο παγκάκι δυο ΨΑΡΑΔΕΣ. Ο ΨΑΡΑΣ Α΄ φοράει φθαρμένο μπλε κουστούμι και σπάζει νευρικά τα κλαράκια ενός θυμαριού που κρατάει στο χέρι. Ο ΨΑΡΑΣ Β΄ είναι ντυμένος με παλιά ρούχα εργάτη της θάλασσας. Πλάι του ακουμπάει μιαν απόχη κι ένα τσουβάλι με θυμάρια).

-ΨΑΡΑΣ Α΄: Ρε, δεν μ ενδιαφέρει, το καταλαβαίνεις;
-ΨΑΡΑΣ Β΄: Τρία χιλιάρικα έπιασα μέσα σε μια ώρα. Γαριδούλα αντί για σκουλίκι του βούρκου. (Σταματάει απότομα για να απαντήσει σε κάτι που ο φίλος του είχε εκστομίσει πριν από ώρα). "Όχι" θα σου πει… Τι να δει ρε μάπα; (Πιο επιθετικός τώρα, πιάνοντας το πέτο του άλλου). Το ρούχο του μακαρίτη του γέρου σου που γύρισε τα παζάρια του κόσμου πουλώντας πεταλούδες με πλαστικά φτερά; Έτσι τις ρίχνουν τις γυναίκες; Με κοστούμια και σάλια;
-ΨΑΡΑΣ Α΄: (Με αφηρημένη θλίψη και απορία). Με… με τι;
-ΨΑΡΑΣ Β΄:Με καμπριολέ και κινητό και (εγγίζει τα χείλη του) με παραμύθιασμα και λουλούδια. Μπορείς ρε συ να πεις τίποτε άλλο από το " τι ωραία που είσαι;".
- ΨΑΡΑΣ Α΄: Δεν το΄ πα ούτε κι αυτό…(Παύση. Αφηρημένος, σα να ονειροπολεί). Όμως… όμως το νιώθω ότι με θέλει. (Απότομα και περίπου φοβισμένα). Πρέπει να με θέλει….Γιατί αλλιώς…
-ΨΑΡΑΣ Β: (Βλοσυρός και ξαφνιασμένος). Γιατί…γιατί τι;
-ΨΑΡΑΣ Α΄: (Με τρόμο σχεδόν). Τίποτε…(Άδειος, φαίνεται να μελετά ένα ενδεχόμενο). Πες μου για το θυμάρι..
-ΨΑΡΑΣ Β΄: (Αναστενάζει): Γλιτώνεις το σκάψιμο με τα πόδια στο βούρκο.. Ξέρεις εσύ.. Γυαλιά και πέτρες που κόβουν τα δάχτυλα. Τίποτε από αυτά με το θυμάρι. Καρφώνεις τούτο εδώ (πιάνει το κλαδάκι και του το δείχνει), το μπήγεις στο βυθό. Οι γαριδούλες, το καλύτερο δόλωμα, έρχονται και μπλέκουν πάνω του. Τις μαζεύεις και τις τινάζεις-τίποτε άλλο. Η μόνη δυσκολία είναι…είναι ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΣΟΥ ώσπου να βρεις σφικτό πάτο. Ο βούρκος, το ξέρεις, διαλύεται εύκολα. (Σταματάει για να πάρει ανάσα). Λοιπόν τι λες; Θα έρθεις απόψε;
-ΨΑΡΑΣ Α΄: (Αποφασιστικά). Μετά το ραντεβού μου…(Πέφτει ο τόνος). Θα της…Θα έρθω αφού…(Σηκώνεται και απαγγέλλει):" "Τι ωραία που"…(Ξαφνιασμένος, σαν να τον τσίμπησε φίδι). Α.. τα λουλούδια… Άσπρα τριαντάφυλλα. (Κι ενώ έχει ήδη ορμήσει αριστερά, ξαφνικά στρίβει δεξιά και χάνεται).
-ΨΑΡΑΣ Β΄: (Ξαφνιάζεται κι ύστερα γελάει δυνατά). Ρε, το φουκαρά…Ρε, τον πυροβολημένο.( Ξεκαρδίζεται κι, όπως σκύβει, βλέπει το χαρτί με το καταγραμμένο όνειρο του ΑΝΔΡΑ). Τι είναι αυτό; (Σκύβει, το σηκώνει, το ξεδιπλώνει, σοβαρεύεται και διαβάζει δυνατά και περίπου συλλαβιστά) : " ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ ΕΠΙ ΩΡΕΣ. ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΒΙΤΡΙΝΑ ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΤΟ ΛΑΧΕΙΟ. ΨΑΧΤΗΚΕ. ΚΛΗΡΩΣΗ 16ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΕΓΡΑΦΕ. ΚΙ ΗΤΑΝ ΓΕΝΑΡΗΣ. ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΚΡΥΟ. ΟΜΩΣ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΗΣΑΝ ΕΡΗΜΟΙ".

(Ο ΨΑΡΑΣ Β΄ κάνει μια γκριμάτσα απορίας, βάζει το χαρτί στην τσέπη του και απομακρύνεται. Η παιδική φωνή ακούγεται και πάλι να τραγουδάει το ακατανόητο "απιτιπιτιρινούια". Εμφανίζονται ξανά ο ΑΝΔΡΑΣ και η ΓΥΝΑΙΚΑ).

-ΑΝΔΡΑΣ: Η πιο μοβ μπέρτα που έχω δει. Τελικά δεν..
-ΓΥΝΑΙΚΑ: Γαργάλησέ του τη μύτη. Θέλω εκείνο να μ΄ αφήσει.
-ΑΝΔΡΑΣ: (Πιάνει ένα γατάκι που κρατάει εκείνη στη μασχάλη της. Το ακουμπάει κάτω. Την κοιτάζει θλιμμένα. Εκείνη κάθεται στη ράχη του πάγκου): Έχασ.. Χάσαμε.
-ΓΥΝΑΙΚΑ: Πήγαινε ένα ταξίδι. Θέλω να πω…Ξέρεις, υπάρχει, υπάρχει πλέον κάποιος άλλος. Νομίζω ότι τον αγαπώ.

(Το παιδί που ακούγονταν, ως τώρα αόρατο, εμφανίζεται διστακτικό στην άκρη της σκηνής. Κρατάει στα χέρια μια δεσμίδα λαχεία και "εδώ τα τυχερά" φωνάζει).

ΑΥΛΑΙΑ

Δημοσιευμένο στη ΘΕΣΣΑΛΙΑ της 31/12/2010

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Παραγγελιά!

(Η Γιώτα ήθελε να τ' ανεβάσω εδώ, καθότι έχει χιούμορ!)

Παραλειπόμενα

Καλό! (Το βούτηξα απ' τα σχόλια της αστοριανής)

Ο/Η Αστοριανή είπε...

Στράτο μας,

Χαίρομαι, φυσικά, για τα λόγια σας...

Γενικά,
ο Νικος Καράς κι ο Αλέξανδρος Μαλαός, κουράστηκαν για να αποδώσουν τόσα μηνύματα σ΄ένα μικρό μονόπρακτο...

Όσο για τη σκηνοθεσία και τις ενδυμασίες...;

Η σκηνοθεσία δεν με κούρασε διότι τα παιδιά ήταν εύπλαστη ζύμη...
μα για τα ρούχα;
Δεν ήταν μόνο να τα διαλέξω να μοιάζουν όσο γίνεται της τότε εποχής...
μα να τα ...ράψω κι από πάνω!
κι όταν η σίνγερ ( ήδη 35 χρόνων στη κατοχή μου...) έσπασε το 3ο γρανάζι της κι έπρεπε να βρούμε... διορθωτή!!!!
αστα! καταλαβαίνεις ότι με διπλή γερή κλωστή... δίχως δακτυλήθρα... έρραψα σε δυο νύχτες όλα αυτά!

...εκτός του ότι, λόγω εποχής, ο αγέρας και η βροχή έσπαζε και τίναζε τα ανθισμένα μάραθα του κήπου μου !!!! που τους υποσχέθηκα ότι θα τους πάω στην εκδήλωση!!!

Ευτυχώς, η Κυριακή ξύπνησε γελαστή all the way !!!

(Αυτά, είναι μέρος από τα παραλειπόμενα...)
Χαιρετισμούς,
αγάπη,
Υιώτα
αστοριανή,
ΝΥ

ΚΙ ΑΛΛΟ!
ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!ΚΙ ΑΛΛΑ!





Αστοριανή είπε...

...δε γίνεται!!!!!!!
θα σε πάρω στο τηλέφωνο!!!!!!!
αν εσύ δεν είσαι τιτάνια ζωτικότητας... κανείς, μάλλον καμία δεν σε ...φτάνει!
ο Δημήτρης σε χαίρεται κι έχει βάλει στο νου του, όταν γίνει... το δολλάριο ίδιο με το ευρώ,
να μετακομίσουμε στο...Βόλο...
μπορεί να συναντήσουμε
τον... Ιάσωνα...
ή και να διανυκτερεύσουμε
στο... παλάτι των θεών...
Σε φιλώ,
ακόμη γελώντας,
Υιώτα
9 Οκτ 2010 11:09:00 μ.μ.
Αστοριανή είπε...

...σου χρωστάω ένα γελαστό χορό!!!!!!!!!!!!!!!

...
και
πώς να σου το "πάρω" να το βάλω στην Αστοριανή;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Σε φιλώ,
Υιώτα.
ο Δημήτρης που το άκουγε... είπε:" πες της Κατερίνας: (για μένα, βέβαια) ...σιγά, να μη σε...χάσουμε! "!!!!!!!!!!!!! μετά από τόσα χρόνια, κι ακόμη... λέει!!!!!!!!!!!!
9 Οκτ 2010 11:20:00 μ.μ.
Τα χνάρια είπε...

Άστον να λέει, Γιώτα μου! Άδειος είναι!
Χαίρομαι που το χαρήκατε! Νόμιζα πως μου θύμωσες!
Ξέρω ότι έχεις χιούμορ και δεν με παρεξηγείς.
Να 'ρθείτε, αν και η Ελλάδα όλη τώρα είναι για μετανάστευση... Μάλλον θα 'ρθουμε εμείς κατά κει!
Φιλάκια! Θα το βάλουμε και στην Αστοριανή2, όμως... άλλη στιγμή.

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΟΡΙΑΝΗΣ...

Κατερίνα μου,

Να, λοιπόν, που μου λες να μη...
Αχ! Κατερίνα μου,
μας δέρνει η ίδια ευαισθησία για τις προσπάθειες του νου και της καρδιάς!
Κάντο μια νέα Ανάρτηση, ξέρεις εσύ τον τρόπο!
Βάλε Τίτλο:

Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ της ... ΑΣΤΟΡΙΑΝΗς!

ΕΙΝΑΙ, πραγματική τούτη η ...απαίτηση, κι ας σου ...λείψει ο ύπνος!
Κατερίνα μου, σ΄ευχαριστούμε ΟΛΟΙ!!!


"Εύγε" στους ξενητεμένους Αθηναίους του 2010!
Σα να ήμουνα εκεί, ένιωσα βλέποντας αποσπάσματα απ' το βιντεάκι του Εθνικού Κήρυκα απ' την Πολιτιστική Εκδήλωση Εκδήλωση Τών ΑΘΗΝΑΙΩΝ για την Επέτειο Της Μάχης Του Μαραθώνα 2500ΠΧ (ΣΤΑΘΑΚΕΙΟ ΑΣΤΟΡΙΑ ΝΥ) που έγινε στις 26/9/2010!

Μεγάλη η συγκίνηση και το ρίγος, όταν είδα τόσους συγκεντρωμένους Έλληνες μαζί,
όταν άκουσα τον Εθνικό μας Ύμνο,
όταν μεταφέρθηκα νοερά σ' εκείνη την τόσο ζεστή αίθουσα,
όταν άκουσα ανθρώπους να μιλούν με πάθος για την Ιστορία μας και να την καταλαβαίνω πιο εύκολα απ' τα βιβλία,
όταν είδα έστω κι από μακριά το πνευματικό έργο μιας φίλης να παίρνει σάρκα και οστά από δυο ξενητεμένους ταλαντούχους ηθοποιούς,
όταν άκουσα μια τόσο κρίσιμη εποχή για την Ελλάδα, το ξεχασμένο για όλους μας εδώ "Ζήτω η Ελλάδα!",
όταν το χειροκρότημα των ξενητεμένων Ελλήνων εκεί, σκίρτησε την καρδιά μου,
όταν έψαχνα να βρω το κρυμμένο δάκρυ της συγκίνησης της Γιώτας Στρατή, βλέποντας και ξαναβλέποντας το βιντεάκι,
όταν κατάλαβα για άλλη μια φορά πως αυτή η γυναίκα θα έπρεπε μόνο να γράφει για να προσφέρει πολλά περισσότερα στην Ελλάδα,
όταν συνειδητοποίησα πόσο μακριά μου βρίσκεται η Αστόρια,
όταν...
όταν!
Είναι τόσα πολλά!
Υποκλίνομαι σε όλους τους ξενητεμένους Έλληνες, χωρίς ονόματα, χωρίς διακρίσεις. Εύχομαι να συνεχίσουν να έχουν ζωντανή την Ελλάδα μέσα τους, κάνοντας πολλές τέτοιες αξιόλογες εκδηλώσεις και να μας δίνουν τα φώτα τους, έστω κι από κει μακριά, γιατί τα χρειαζόμαστε, ίσως περισσότερο από ποτέ άλλοτε...
Μόνο παίρνοντας φόρα προς τα πίσω... θα πάμε πιο μπροστά. Εκείνοι φαίνεται να το ξέρουν καλά!

H Υπέρτατη Αρετή του Ευρύτου - μερος 1ον



με τούς Αλέξανδρο Μαλαό και Νίκο Καρά, ‎"Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΡΕΤΗ του ΕΥΡΥΤΟΥ" της Γιώτας Στρατή, παίχθηκε στην πολιτιστική εκδήλωση πού διοργάνωσε ο Σύλλογος Αθηναίων
Νέας Υόρκης, "Επινίκεια της Μάχης του Μαραθώνα, 2.500 χρόνια μετά" Κυριακή, Σεπ. 26, 2010, στο Σταθάκειο Κέντρο, 22-51 29 δρόμοι, Αστόρια, ΝΥ

H Υπέρτατη Αρετή του Ευρύτου - μερος 2ον



Απ' τις πρόβες

Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010

ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ...

Δείτε το Βιντεάκι του Εθνικού Κήρυκα απ' την εκδήλωση!

Nikos Karas ‎"Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΡΕΤΗ του ΕΥΡΥΤΟΥ" της Γιώτας Στρατή, παίχθηκε στην πολιτιστική εκδήλωση πού διοργάνωσε ο Σύλλογος Αθηναίων Νέας Υόρκης, "Επινίκεια της Μάχης του Μαραθώνα, 2।500 χρόνια μετά" Κυριακή, Σεπ. 26, 2010, στο Σταθάκειο Κέντρο, 22-51 29 δρόμοι, Αστόρια, Ν.Υ.

Θεατρικό μονόπρακτο της Γιώτας Στρατή
"Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΡΕΤΗ του ΕΥΡΥΤΟΥ"
Με τούς Αλέξανδρο Μαλαό και Νίκο Καρά

"Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΑΡΕΤΗ του ΕΥΡΥΤΟΥ"
Με τούς Αλέξανδρο Μαλαό και Νίκο Καρά



Παίχθηκε στην πολιτιστική εκδήλωση πού διοργάνωσε
ο Σύλλογος Αθηναίων Νέας Υόρκης

"Επινίκεια της Μάχης του Μαραθώνα,
2
.500 χρόνια μετά
"



Κυριακή, Σεπτεμβρίου 26, 2010
Σταθάκειο Κέντρο Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων
22-51 29 δρόμοι, Αστόρια, ΝΥ





Βιντεάκι απ' την εκδήλωση

Δείτε το Βιντεάκι του Εθνικού Κήρυκα απ' την εκδήλωση!

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

Της ΝΙΚΗΣ!

28 Σεπ 2010

...επιτέλους! "ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ"

Η κλασσική ομορφιά πάντοτε γοητεύει!
Μιας μέρας ζωή έχουν οι ανθισμένοι υβίσκοι,
όμως αυτή η ανθοφορία
σε κρατά δέσμιο καταχωρώντας σημαντικές αναμνήσεις...
Μία από τις καλύτερες πολιτιστικές εκδηλώσεις του Συλλόγου Αθηναίων Νέας Υόρκης
κι εκεί που το ...μάραθο σας οδηγεί...
είναι οι δικές μας δημιουργίες ...

...δύο φωτογραφίες σε μία ...
κι έχουμε:
Αριστερά, το Δημήτρη, να κόβει σπόρους από ΜΑΡΑΘΟ Θερμοπυλών
στο τέλος της εκδήλωσης!!!
(απίστευτα μεγάλη αίσθηση στο ...ακροατήριο!!!)
(τα είχαμε μαζέψει τρία χρόνια πριν με τους αγαπητούς μας φίλους,
Χριστίνα και Γιάννη Κανελλόπουλο)
και
ο κ. Βασίλης Κώτσαλος, όπου ήρθε από την Πενσυλβάνια μαζί με φίλους, οδηγώντας σχεδόν τέσσαρες ώρες !!! για να ζήσουν από κοντά τη θεατρική μας παράσταση!!!

δύο ακόμη φωτογραφίες από τη ... μαραθο-ανθοδέσμη!

...στο ημίφως της... σπηλιάς-τοποθεσίας του έργου,
ποιος άλλος, η ... συγγραφέας!

Οι καλεσμένοι μας!
Στη μέση, ο κ. Δ. Συντίλας, η Πρόεδρος κ. Χριστίνα Κωστάκη, και
ο Γενικός Πρόξενος Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, κ. Κυριακόπουλος.
(Η Πρέσβειρα, κ. Άγη Μπαλτά, έλειπε στην Αργεντινή...)
Γέμισε η μεγάλη αίθουσα της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων,
μέχρι που δεν υπήρχαν καρέκλες!!!
Υπήρξαν, όμως πολλές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις, ως και διαλεχτά εδέσματα...
Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και φίλη
η Στεφανία Πρέκα, κατά την όμορφη απαγγελίας της।
Όσο για τον Δρ. Νικόλαο Γεωργαντζά,
γλαφυρός και πλήρως κατατοπισμένος!

Κλείνουμε με μια ακόμη "σύνθετη" φωτογραφία (!!!)
όπου η Γιώτα
χιλιο-ευχαριστεί τους ηθοποιούς-εθελοντές για την εκδήλωση
Αλέξανδρο Μαλαό και Νίκο Καρά,
οι οποίοι με την επαγγελματική τους απόδοση
κέρδισαν την ευγνωμοσύνη μου και περισσότερο την ξεχωριστή ευχαρίστηση όλων!
"...οι λεβέντες μου!"
ΝΥΝ ΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ ΑΓΩΝ
Σας ευχαριστώ όλους
Υιώτα

Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

Παλιά ιστορία...

Κυριακή, 06 Ιουνίου 2010

Γραμμένα με αίμα - Γιώτα Στρατή


Γραμμένα με αίμα
Γιώτα Στρατή
Νέα Υόρκη

Προλογίζει ο αρθρογράφος Στράτος Δουκάκης!
Μπορεί να μην είναι κριτικός ο Στράτος Δουκάκης, είναι όμως φίλος και τα λέει μια χαρά!
Αγώνα για τα όνειρά μας, Στράτο μου!





ΓΙΑ ΣΕΝΑ ήταν ΚΟΥΛΟΥΡΙΑΣΜΕΝΗ, Δημήτρη μου!
"Για την αγάπη που τόσο ακριβά πληρώνουμε..."
Ποτέ ξανά!
Πάντα χαρές!

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ - ΓΙΩΤΑ ΣΤΡΑΤΗ

Σάββατο, 05 Ιουνίου 2010

ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ



ΓΙΩΤΑ ΣΤΡΑΤΗ

ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ

Εκδόσεις Δ.Θ.Ε.Λ. 2010 Νέα Υόρκη










Το όνειρο του κάθε ποιητή και συγγραφέα είναι να δει τις λέξεις του τυπωμένες στο χαρτί!
Πόσο μάλλον όταν αυτές οι λέξεις έχουν γραφτεί πραγματικά με αίμα σε δύσκολες στιγμές σε ένα μικρό μικρό χαρτάκι...

Η Γιώτα Στρατή γιορτάζει και συμμετέχω στην χαρά της, όχι μόνο γιατί την αγαπάω, αλλά και γιατί το αξίζει!
Εύχομαι "Καλά Ταξίδια" στο νέο ποιητικό της πόνημα και "Καλή Επιτυχία" στην εκδήλωση που είναι ειδικά τιμητική για κείνη και το λογοτεχνικό έργο της.
Νοερά θα είμαι εκεί!

"ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ", Γιώτα μου κι από δω και πέρα, μόνο χαρές!
Να χαίρεσαι τον Δημήτρη σου και όλη την οικογένειά σου!
Κι εκείνοι, με την σειρά τους, να είναι γεροί κι ευτυχισμένοι, να σε χαίρονται και να καμαρώνουν για σένα, όπως κι εμείς οι φίλοι σου!

Υγ. Περισσότερα στην σελίδα της Γιώτας, έως ότου εγώ τα βρω με τον χρόνο μου....

Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ , ΑΘΗΝΑΙΟΙ !

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ , ΑΘΗΝΑΙΟΙ !

Ευχαριστώ, Αθηναίοι!
Φίλες και Φίλοι μου,
Καλή εβδομάδα!
Τα "Ευχάριστα Νέα!"
Χαρούμενη, σας παρουσιάζω την ανακοίνωση
του Συλλόγου Αθηναίων Νέας Υόρκης
για την τιμητική παρουσίαση με τίτλο:
Γιώτα Στρατή: "Δημιουργίες μιας ζωής"
με αποσπάσματα από την ποίηση, τα θεατρικά και τις μικρές ιστορίες της।
Θα αποδοθούν τραγούδια από το θεατρικό της: "Γελωτοποιός από ..."Σόι",
το νέο ποιητικό της βιβλίο: "Γραμμένα με Αίμα"
και θα υπάρξει
Έκθεση Φωτογραφιών της
στην κάτω αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου
της Ιεράς Αρχιεπισκοπής,
την 5η Ιουνίου, 2010
ώρα 7.30 μ.Μ.
Είστε όλες και όλοι καλεσμένοι!
Λεπτομέρειες, θ' ακολουθήσουν...
Θα σας περιμένω!
Υιώτα

Γ Ι Α Σ Ε Ν Α !

Γ Ι Α Σ Ε Ν Α !

(If you ever need me, call me!)
Από την συλλογή που θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες, με τίτλο:
"ΓΡΑΜΜΕΝΑ Μ' ΑΙΜΑ"
(Μόνο που το εξώφυλλο θα είναι διαφορετικό)
Καλό μήνα, λοιπόν, Φίλες και Φίλοι μου
ΓΙΑ ΣΕΝΑ
(στον Δημήτρη μου)
Η ψυχή μου, αθώρητη, φτερουγίζει.
Η καρδιά μου,
ιχνογραφεί τα σημάδια στο μοιρασμένο πρόσωπό μου.
Παλιά ιστορία... αρχίζει με πόνο.
Ήδη, τα χρόνια ψηλαφίζονται στους αρμούς.
Άκαμπτα συμβάλλουν στην ωδίνη.
Ξεχειλίζει η καρδιά, ξεγυμνώνει τους χτύπους.
Το αίμα νωπό.
Ζωγραφίζω λίμνες... Εφιαλτική αποτελμάτωση!
Όσα έχω λατρέψει, χάσκουν.
Σαρδόνια χαμόγελα αντικαθρεπτίζουν το πέρασμα στην " Άλλη Όχθη ".
Με τα χρόνια,
οι σοφές γέφυρες θάπρεπε να βαστούν των καιρών το βάρος.
Η Αγάπη, πέτρωσε.
Συμβαδίζει με τον καύσωνα που εκπέμπουν τα τσιμέντα, καλύπτοντας τη γη.
Τα ίχνη μας,
τσακίζουν τις φτερούγες της Νίκης.
Αποκεφαλισμένη ίσταται, αδάκρυτη.
Τα δικά μας,
ανακυκλώνουν -σε σπασμένα πυθάρια- καιρούς χαλεπούς.
Έρμαια παλιρροϊκών κυμάτων.
Κογχύλια αμίλητα στις ακτές.
Οι αλκυονίδες υπερίπτανται φαινομενικά περήφανες.
Τα πλοία, αγκομαχώντας,
ταξιδεύουν ταπείνωση.
Ο ήλιος, ερωτοτροπεί με τις σκιές.
Τα μάτια τυφλωμένα, σπαρταρούν.
Οι νεκροί φωνάζουν, μόνο που η φωνή τους
εξατμίζεται στην ασθενική ανάσα της προσφιλούς γης.
Η ψυχή, ακόμη φτερουγίζει.
Συλλέκτης Ελπίδας, αγωνίζεται για το αιώνιο
"ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ"

Σας ευχαριστώ,

πάντα με την αγάπη μου,

Υιώτα

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΗΣ!

10 Μαρ 2010

O ΕΡΧΟΜΟΣ ΣΟΥ !!!


Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΣΟΥ!
Οι θορυβώδεις μέρες, κι οι ήσυχες νύχτες, δεν θα είναι πλέον ίδιες,
από τότε που ήρθες!
Το φως του ήλιου έδωσε χρώμα στις μπούκλες σου,
τα ωδικά πουλιά χρωμάτισαν την φωνή σου...
η σιωπή, σίγουρα δεν θα είναι ίδια,
από τότε που ήρθες!
Η ζωή μου, είναι τώρα για ν' αφουγκράζομαι την ανάσα σου...
Χορεύω δίπλα σου μ' αρχαία βήματα ανάμικτα σε χορούς σύγχρονους...
στριφογυρίζω μαζί σου, σ' ένα κόσμο άγνωστο,
κόσμο της μαγείας και των προσδοκιών...
ερεθιστικό, πραγματικό, τρομακτικό κόσμο,
ταυτόχρονα τόσο αιθέριο!
...ένα κόσμο
με πολλά υποσχόμενους ορίζοντες,
μ' εκτυφλωτικά οράματα.
Ελεύθερο, και φιλικό!
Ένα κόσμο μεγάλο, ασταμάτητο. Την ίδια ώρα
μικρό, σαν κι εσένα, μωρό μου τρυφερό κι εύπιστο...
...ένα κόσμο που πνίγει τ' άστρα του στ' αθώα δάκρυά σου
και λούζει τις ηλιαχτίδες του στο χαμόγελό σου, ευτυχισμένα.
Ένα κόσμο έτοιμο να σ΄αγκαλιάσει μέσα στην προστατευτική αγκαλιά μου.
Τα πάντα είναι κάτω απ' την ρόδινη μαγεία σου, μπουμπούκι μου.
Τα πάντα σε περιβάλλουν!
περιστρέφονται
στην μικρή σου, μεγάλη δύναμη,
από τότε που ήρθες!
(μετάφραση από την αγγλική, της Υιώτας Στρατή)
Σκέφτηκα, να μη περιμένω από την πολυ-άσχολη μανούλα, την Μαριάνθη, να σας το δώσει στην ελληνική... άλλωστε, ήταν πιο γρήγορο, σε μένα.
Κι όχι τίποτ' άλλο, έχουμε κι άλλα μωρά -ίσως ...περπατιάρικα, στην "μπλογκο-παρέα" όπου έστω και λίγο αργότερα, οι "δικοί" θα το βρουν, να χαμογελάσουν...
Όσο κι αν είναι "χρονοβόρα" αυτή η ηλικία των μωρών και των παιδιών,
είναι η πλέον χαριτωμένη και -πιστέψτε με- με τις λιγότερες ευθύνες...
Σας αφήνω, για τώρα, Καλύ νύχτα,
πάντα Φίλη,
Υιώτα

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Ο ΄ΕΚΤΟΣ ΚΥΚΛΟΣ, Ο Κύκλος των νεανικών οραμάτων



ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ "Μ Α Ν Ν Α"
την κυρα-Αφροδή, λατρεμμένη μητέρα του "κυκλάμινου"
όπου τροφή στην ζωή της
ήταν η αγάπη στα παιδιά
και η σωστή διαπαιδαγωγησή τους
ώστε να γίνουν υγιή μέλη
της κοινωνίας ...
**********
Τ' όραμα,
όπως κι καρδιά,
έχουν δικό τους κόσμο.
Τόλμη να έχεις και ψυχή,
αν θέλεις να τ' αγγίξεις.
Μόνο τον δρόμο χάραξε
...'τι επιστροφή δεν έχει.
Γιώτα Στρατή
Το έργο,
χρωστάει την παρουσία του στον αξιότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου "Σάντα Μπάρμπαρα", στην Καλιφόρνια,
κύριο David C. Young,
o οποίος ήταν καλεσμένος από το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας
στην Νέα Υόρκη, να μιλήσει για τους "Ολυμπιακούς"
και ταυτόχρονα
να παρουσιάσει το αμφιλεγόμενο βιβλίο του
"The Modern Olympics"
a Struggle for Revival, by the Johns Hopkins Univerisity Press, 1996.
Η επίσημη εκδήλωση, την οποίαν πλαισίωναν
ο Εντιμότατος Πρέσβης της Ελλάδας στις ΗΠΑ
κ. Γεώργιος Σαββαϊδης,
οι αντιπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
το Ίδρυμα Ευρωπαϊκών Σπουδών
-σε άριστο συδιασμό με την Έκθεση Βιβλίου
από 25 Ευρωπαϊκά Κράτη-
έλαβε χώρα στη Μεγάλη Ροτόντα του Πανεπιστημίου Κολούμπια
της Νέας Υόρκης, την 15η Μαϊου, 2003.
Ο κ. Γιανγκ,
(κάποιας προχωρημένης ηλικίας, με τον ενθουσιασμό ενός νεανία, όπως... δηλώνει και το επώνυμό του) συχνά διάνθιζε την γλαφυρή ομιλία του με Ελληνικές λέξεις και -παρ' ότι το δεξί του χέρι ήταν στο γύψο μέχρι τον αγκώνα- κινούσε το σώμα του και χειρονομούσε λες και ήταν γνήσιος Έλληνας...
Μετά το πέρας της αμφιλεγόμενης μα εξαιρετικά ενδιαφέρουσας διάλεξης, κατάφερα να τον πλησιάσω, και καθώς μάζευε τα χαρτιά του, του μίλησα για το θεατρικό μου "Ο ΄Εκτος Κύκλος"...
με ρώτησε "-γιατί δεν ...φτάνουν οι πέντε;.." κι απήντησα ότι ο έκτος κύκλος συμπληρώνει τα όνειρα των νέων, και την θέση τους στην κοινωνία...
Συνέχισα λίγο από την ιστορία του νεαρού αθλητή (από κάποιο χωριό της Καστοριάς...) όπου η λαμπρή νίκη του και οι αρνητικές απόψεις του για τον Βαρώνο Πιερ ντε Κουμπερτέν, συζητήθηκε σε αποκλειστικότητα σε διεθνές κανάλι, με παλαίμαχο δημοσιογράφο...
(Στην έρευνά μου, αναφέρομαι για την εποχή του 1860, με τον Βασιλιά Γεώργιο, τους τρεις Υπουργούς που διέμεναν στο Λονδίνο (Δημήτριος Βικέλας, Χαρίλαος Τρικούπης και Ιωάννης Γεννάδιος) και τον ρόλο που έπαιξε ο φιλόδοξος μα και δολοπλόκος Βαρώνος...)
...και ξέρετε, τελικά, τί μου είπε;
"Ου το νικάς περί πλείστου ποιητέον,
αλλά του αγωνίζεσθαι εντίμως "
στην Ελληνική Γλώσσα!!!
Μεταξύ άλλων, τον βεβαίωσα ότι και το δικό μου βιβλίο θα δει γρήγορα το φως της ημέρας...
"Ο Έκτος Κύκλος"
Είναι αφιερωμένο στον εξαίρετο Γενικό Πρόξενο μας
(τότε) στην Νέα Υόρκη, κύριο Δημήτρη Πλατή
(ο οποίος έχει ρίζες από τα Καλάβρυτα,
επαρχία Καλαβρύτων και Αιγιαλείας)
και φυσικά στον διανοούμενο καθηγητή
κ. Ντέιβιντ σι. Γιανγκ
Με την διεξαγωγή των "Ολυμπιακών" στο Βαβκούβερ,
ήταν μια ευκαιρία να σας παρουσιάσω κάτι δικό μου...
Χάρισε μέρες επιτυχίας και συγκίνησης
τόσο όταν παρουσιάστηκε στο Ίδρυμα Κώστα Αθανασιάδη
όσον και στην Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης,
τον Μάιο του 2004!
Το δε ποίημά του,
Ωδή στον Ολυμπιονίκη,
ξεσήκωσε τους πάντες στην ειδική εορτή που έγινε στο Κρύσταλ Πάλλας, στην Αστόρια της Νέας Υόρκης...
Πάντα με την αγάπη μου,
Υιώτα

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

ΕΥΧΕΣ!!!

Ευχές στο ζευγάρι της πανσελήνου!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ κι ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ Στην Νύφη Και στον Γαμπρό της Πανσελήνου!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ κι ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ στην Γιώτα και στον Δημήτρη!

"Να γίνουν παππούληδες με άσπρα μαλλιά, παντού να σκορπίζουν της νιότης το φως και όλοι να λένε: ΝΑ ΔΥΟ ΣΟΦΟΙ!"

Η ΝΥΦΗ ΤΗΣ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ

*
...Την είδατε;
Την πανσέληνο της 31 ης Ιανουαρίου, 2010, εννοώ...
χρυσο-χάλκινη, σαν την ασπίδα του Αχιλλέα,
με σκιές ιερογλυφικές...,
αδιάφορη, αγέρωχη, μαγνητική!
-απαράλλαχτη εδώ και 40 χρόνια...
σε μια Αθήνα με ευκολοδιάβατους δρόμους, με τις νεραντζούλες και τις πορτοκαλιές να στολίζουν τα πεζοδρόμια με τα γυαλιστερά φύλλα τους,
με τα ολόλευκα ανθάκια τους, με τα μοσκοβολιστά φρούτα τους...
(που και που "κλέβαμε κανένα",)
με λιγότερο καυσαέριο,
με περισσότερη
ανθρωπιά και φιλία...
-κοντολογίς-
μια ΑΘΗΝΑ περισσότερο φιλική και γνώριμη:
Την Αθήνα που μου "έδεσε τα χέρια" με τον σύντροφό μου, Δημήτρη,
την Αθήνα όπου εκτός από τον αγώνα της καριέρας μου και τις υπερωρίες συνεχούς μελέτης, μου ετοίμασε την ...μοιραία οδό για τη Νέα Υόρκη...
ΧΘΕΣ,
παρακολουθούσαμε στο κανάλι 21, ΝΥ, τις καλλικέλαδες,
CELTIC WOMEN
με τις αγγελικές τους φωνές, σε "Τραγούδια της Καρδιάς"
και το αγαπημένο μας:
Goodnight my angel, it's time to dream...
Η πανσέληνος, χρυσο-χάλκινη, στον δικό της κόσμο,
να μας κοιτάζει από τα ψηλά, τριγωνικά παράθυρα του σαλονιού...
το χέρι του Δημήτρη, έψαξε για το δικό μου,
κι ενώ η καρδιά γέμισε ταραγμένες πεταλούδες
κι ο νους σείστηκε
στην ανάμνηση του γρήγορου
"ΝΑΙ"
το δεξί χέρι έπιασε "χαρτί και μολύβι"
________________
ΣΕΛΗΝΗ
Πελώριος δίσκος, χάλκινος, απόψε η σελήνη.
Αφήνει τη σφραγίδα της στην παγωμένη νύχτα.
Μνήμες ξυπνά. Ανήσυχη η καρδιά, πώς δραπετεύει!
Κρυφές οι σκιες, ανήλιαγες.
Διάττοντες του χρόνου...
κι ως ανεβαίνει μαγικά,
κρύβεται μεσ' τα πεύκα
σαν διαγράφουν σιωπηλά
τ' ανέμου τις ανάσες...
Ν' άδραζα τον χρυσάργυρο, να τον 'φτιαχνα ασπίδα,
να προστατεύσω την μικρή, εφηβική αχτίδα,
που σφράγισε την νύχτα μου
και ξύπνησα γυναίκα...
__________________
Στις οκτώ του Φλεβάρη, ώρα οκτώ,
στην πανέμορφη εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονος, Αχαρνών,
η νύφη της ανωτέρω φωτογραφίας με τα μεγάλα μάτια και τα καλογραμμένα χείλη, με το βενέτικο πέπλο και το νυφικό
της Αντωνοπούλου, ανέβαινε διστακτικά τ' ατέλειωτα σκαλιά...
"- Έλα, κυρά μου! Άργησες!..."
η φωνή του Δημήτρη άνοιξε το χαμόγελο, και την καρδιά...
για το "ΝΑΙ"
ενός σύντροφου αγαπημένου, σίγουρα δυνάστη μα τρυφερού πατέρα.
Από κει και πέρα,
μια ζωή έντονη, με πολλά σκαμπανεβάσματα, πάντα προκλητική
να την γευτείς και να κυριαρχήσεις.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ
Φίλες και Φίλοι μου.
Πριν το καλοσκεφτείτε, να και του ...Αγίου Βαλεντίνου!
Πάντα με την αγάπη μου,
Υιώτα
και Δημήτρης
*** Η ανωτέρω φωτογραφία, προσχέδιο, με την ευχή, του χρόνου να δει την ...πανσέληνο!