Σάββατο, 10 Απριλίου 2021

... Απ' την "σοδειά" μας, Γιώτα μου...

 






Αυτόν τον κρίνο τον λέμε: Παπί









Οι πασχαλούδες επιμένουν να σηκώνουν κεφάλι, πιο ψηλά απ' τ' αγριόχορτα!












(Άλλη στιγμή θα τις μεγαλώσω. Ήδη περιμένουν βδομάδες! Πολλές, να μην πάνε και χαμένες...

Ας μείνουν, εδώ σε σένα, που σ' αρέσουν τα λουλούδια.)

Φιλιά, βιαστικούλικα.

3 σχόλια:

Κυκλαμίνα είπε...

Η φυσική μωβ πινελιά, με σόκαρε...!
Πρώτη φορά στα χρονικά. Δεν ξανάγινε!
"Μιλάει" το σύμπαν, Γιώτα μου!
Φιλιά, πρωινά - πρωινά!

Αστοριανή είπε...

Δέκα μέρες
κι ακόμη δεν καταφέρνω να τα προλαβαίνω όλα!
Μαγεμένη από τους πολύ-λαλους κρίνους σου,
χαμογέλασα, τους "μίλησα" κι είπα "θα επιστρέψω γρήγορα"
¨ομως, με περίμεναν, αμίλητοι κι ευωδιαστοί.
Ξέρουν ότι
δέκα μηνών, με ένα μπλε κρίνο ανθισμένο που τον κινούσε το βοριαδάκι... σηκώθηκα, στάθηκα στα λιγνά ποδαράκια μου,
περπάτησα,
κι αγωνίστηκα να τον κόψω... εκείνος, τρόπαιο στα χέρια μου, με οδήγησε στης θεία-Μάρως την αγκαλιά, αντί για της μαμάς μου...

Μου το έλεγαν συχνά... ως που το πίστεψα, κι ίσως αυτή να είναι και η αιτία που τους αγαπώ... Λευκό, δεν κατ'αφερα να έχω... Εδώ, κι άλλοι μου, αργούν... τον άλλο μήνα. Προσφορά για την Μάνα...

Σε φιλώ,
και ναι, θα επανέλθω

Κυκλαμίνα είπε...

Να είμαστε γερές, να επανερχόμαστε, Γιώτα μου!
Κι εγώ σε φιλώ!
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!